 |
 |
 |
 |
 |
|
 |
 |
|
¤ NAVIGATIE
» Home» Wie zijn we ¤ e-JOURNAAL
» Info & abonnement» Archief ¤ WOORDEN
» Aanbidding» Profetie » Apostolische artikelen » Joodse wortels / Israël » e-Boeken ¤ MEDIA
» Muziek» Onderwijs » Winkel ¤ DIVERSEN
» Activiteiten» Agenda » Creatieve expressies » Gastenboek » Links |
 |
| e-Journaal |
| N I E U W ! |
|
het Tent-huis Ruim 2 jaar geleden zijn we gestart met een school voor apostolische & profetische toerusting in de regio van Gorinchem & omstreken. We hadden een verlangen een plaats te creëren om de heiligen toe te rusten om zich in het werk van de bediening te be... Lees meer » |
Een Zwaard, een Bijl en een Olijfblad
|
10-01-2006 Jesaja 64: 11-12 "Ons heilig en luisterrijk huis, waar onze vaderen U loofden, werd een prooi der vlammen en al wat ons dierbaar was, een puinhoop. Zult gij U hierbij inhouden, o Here? Zult Gij zwijgen en ons bovenmate verdrukken?” 1 Corinthiers 2: 9 ”Maar, gelijk geschreven staat: Wat geen oog heeft gezien en geen oor heeft gehoord en wat in geen mensenhart is opgekomen, al wat God heeft bereid voor degenen, die Hem liefhebben.” |
 (28 oktober 2005) In een visioen, stond ik samen met de Heer. Ik zag twee mensen een mooie grote boom naderen. Een van de personen had een bijl over zijn schouders hangen. Deze persoon was gekleed als een strijder uit vroegere tijden, en was een man. De andere persoon droeg een eenvoudige bruine mantel, en was een vrouw. Beide personen hadden ook een kleine tas om hun middel gebonden. Ik voelde in mijn geest dat het geslacht van deze twee mensen stond voor een vaderlijke/moederlijke functie. 1 Corinthiers 4: 15 “Want al hadt gij duizenden opvoeders in Christus, gij hebt niet vele vaders. Immers, ik heb u in Christus Jezus door het evangelie verwekt.” Galaten 4: 26 ”Maar het hemelse Jeruzalem is vrij; en dat is onze moeder.” Toen de man en de vrouw de boom naderden, sprak de boom, tot mijn verbazing. “Zijn jullie voor mij of tegen mij?” vroeg de boom aan de twee mensen. “Wat is deze boom, Heer?”, vroeg ik de Heer. “Deze boom vertegenwoordigt de Kerk,” antwoordde de Heer. “Mijn Lichaam. De Kerk, Mijn Lichaam, gelooft dat een ieder die tegen haar spreekt, of wel voor of wel tegen haar is. Dit is niet altijd het geval.” “Wij zijn voor de Heer,” antwoordden de twee personen eenparig op de vraag van de boom. “Wij zijn gekomen om Zijn goddelijke wil en doelstelling te bewerkstelligen.” “De Heer heeft mij gestuurd om het zwaard te slaan aan jouw onvruchtbaarheid,” riep de persoon die de bruine mantel droeg. “Hij heeft mij gestuurd om de werken van het vlees die tevoorschijn komen van binnen uit jou te vernietigen”. De persoon die de bruine mantel droeg, sloeg haar armen uit. Ik zag toen een zwaard uit de mond van de persoon met de bruine mantel flitsen. Met beide handen nam de persoon met de bruine mantel het zwaard uit de mond en begon de takken van de boom met het zwaard door te snijden. Uiteindelijk, hief de persoon met de bruine mantel het zwaard hoog boven het hoofd, en zette met beide handen het zwaard vast in de boomstam. Ik was geshockeerd om angstkreten uit de boom te horen komen. “Wat doet deze persoon met het zwaard, Heer”, vroeg ik aan de Heer. “Het zwaard is Mijn Woord,”, antwoordde de Heer. “Het zwaard van Mijn Woord wordt gesproken tegen de werken van het vlees in Mijn Lichaam, de Kerk.” “De Heer heeft mij gestuurd om bolwerken af te breken en te vernietigen”, zei de strijder met de bijl tegen de boom. “Ik ben gestuurd om de bijl aan de wortel van elke boom die niet vruchtbaar is, te leggen.” Met afschuw keek ik toe toen de strijder met de bijl met zware, zelfverzekerde en gecontroleerde slagen van de bijl op de wortels van de boom begon te houwen. Eindelijk hield de persoon met de bijl er mee op. Terwijl hij met twee handen de bijl vasthield, zette hij deze zorgvuldig neer tussen zijn voeten. “ Wat doet deze persoon met de bijl de boom aan, Heer?”, vroeg ik de Heer. “De bijl vertegenwoordigt ook Mijn Woord”, antwoordde de Heer. “Ik zend hen vooruit die de onwaarheid in mijn Lichaam, de Kerk, zullen wegsnijden.” “Het doel van het zwaard en de bijl zal alom verkeerd worden begrepen en worden tegengewerkt, “, ging de Heer verder. “Zij die het zwaard en de bijl hanteren zullen alom bekritiseerd en gehaat worden.” Ik staarde ontzet naar wat eens een mooie boom was. Het leek nu alleen nog maar op een ontsierde boomstam. De aarde rond de boomstam was omgespit door de slagen van de bijl. De aarde was vochtig en donker bruin. Ik kon zien dat terwijl veel van de boomwortels naar boven waren gehaald en waren vernietigd, er nog een sterke, ogenschijnlijk gezonde, wortel was overgebleven. Langzaam kwamen de twee personen dichterbij de gewonde boom. Ik zag dat de twee mensen hun tassen rondom hun middels losmaakten en hun handen in de tassen stopten. Toen zij dat deden, kwam er een heerlijke geur uit hun tassen tevoorschijn. Ik zag dat de handen van de twee mensen bedekt waren met een dikke geurige zalf. De twee mensen begonnen zachtjes de dikke geurige zalf over de boomstam uit te smeren. Toen zij klaar waren, gingen ze een stukje van de boom vandaan en gingen op de grond zitten. Zij richtten hun ogen op de boom en begonnen voor hem te bidden. Jeremia 31: 28 “en het zal gebeuren, zoals Ik wakker ben geweest om hen uit te rukken en af te breken, te verwoesten en te verdelgen en rampen over hen te brengen, zo zal Ik wakker zijn om hen te bouwen en te planten, luidt het woord des Heren.” Ook ik keek langzamerhand naar de boom. Tot mijn genoegen en tot mijn verbazing zag ik kleine takken die aan de boomstam begonnen te groeien. Kleine knoppen begonnen te ontkiemen aan de takken van de boom. Ze groeiden snel uit tot vederachtige gevormde bladeren. Kleine bloemen verschenen tussen de bladeren van de boom. Uiteindelijk zag ik kleine dingetjes waarvan ik opmaakte dat het olijven waren die groeiden aan de boomtakken. Ik zag een duif naar de olijfboom vliegen. De duif pikte een blad uit de boom en vloog met het blad in zijn snavel naar de twee mensen. De mensen stonden rechtop toen de duif kwam aanvliegen. De twee mensen maakten voorzichtig een kommetje van hun handen waarop de duif neerstreek: het olijfblad nog stevig in de snavel. Opgewonden en met ontzag keken de mensen naar de duif met het olijfblad in zijn snavel. Zacharia 8: 9 “ Zo zegt de Here der heerscharen: Laten uw handen sterk zijn, gij, die in deze dagen uit de mond der profeten deze woorden hoort, uit de tijd toen het huis van de Here der heerscharen, de tempel, gegrondvest werd, om te worden gebouwd.” Toen begonnen we het geluid van stromend water te horen. We keken naar de olijfboom en zagen een waterfontein uit de grond rond de olijfboom opwellen. Het water stroomde over de grond en vormde een grote rivier die buiten ons gezichtsveld doorging. Ezechiel 47: 6 en 9 “(6) Toen zeide hij tot mij: Hebt gij het gezien, mensenkind? Daarop deed hij mij teruggaan langs de oever van de beek. (9) En alle levende wezens die er wemelen, zullen leven, overal waar de beek komt, en er zal zeer veel vis zijn, want als dit water daarheen komt, dan wordt het gezond.” Toen voelden en hoorden we een bries die heftig begon op te steken. We keken rond om te zien waar de wind vandaan kwam. Een grote menigte mannen en vrouwen van elke leeftijd en van elke natie verscheen. Zij werden voortgedreven door de kracht van de wind. De wind dreef ze ook samen. De mensen waren in de war en benauwd dat ze samengedreven werden. Toch voorkwam de kracht van de wind dat ze van elkaar weggingen hoewel ze dat duidelijk wel zouden willen. “Waarom dwingt de wind de mensen samen?”, vroeg ik aan de Heer. “Dat is van Mij”, antwoordde de Heer. “Ik gebruik zowel natuurlijke als bovennatuurlijke middelen om Mijn kinderen dichter naar elkaar te brengen. De tijd van isolement en vervreemding van elkaar is tot een einde gekomen. Door hun eenheid zullen zij sterk zijn.” Ik keek toe hoe deze grote menigte mensen op een punt samenkwam bij de olijfboom. Ik zag dat alle mensen bang leken, in angst zaten en een of andere genezing nodig hadden. Toen deze uitgestrekte menigte mensen bij de boom aankwamen, begonnen zij het fruit van de olijfboom te eten en de bladeren van top tot teen over hun lichaam te wrijven. Het fruit en de bladeren bleken genezing, vertroosting en verlichting voor de mensen te geven. Ezechiel 47: 12 “Langs de beek zullen op haar oevers aan weerszijden allerlei vruchtbomen opschieten, waarvan het loof niet verwelkt en de vrucht niet opraakt; elke maand zullen zij vrucht dragen, omdat hun water uit het heiligdom komt; hun vruchten zullen tot spijze zijn en hun loof tot geneesmiddel.” Ik keek toe hoe de persoon gekleed als strijder en de persoon met de bruine mantel de menigte mensen benaderden die samengekomen waren rondom de olijfboom. Tot mijn verbazing begonnen de twee mensen alle mensen die verzameld waren rondom de olijfboom er een voor een aan vast te maken. Deze nieuw verbonden persoon werd daarna een werkelijk levend vitaal onderdeel van de olijfboom. Romeinen 11: 17 en 24 “(17) Indien nu enkele van de takken weggebroken zijn en gij als wilde loot daartussen geënt zijt en aan de saprijke wortel van de olijf deel hebt gekregen, (24) Want indien gij uit de wilde olijf, waartoe gij naar uw natuur behoort, weggekapt en tegen uw natuur op de edele olijf geënt zijt, hoeveel te meer zullen dezen, naar hun natuur, op hun eigen olijf geënt worden. ” Dit proces ging maar door en door. De olijfboom werd groter en sterker door iedere persoon die er mee werd verbonden. Efeziers 4: 16 “En aan Hem ontleent het gehele lichaam als een welsluitend geheel en bijeengehouden door de dienst van zijn geledingen naar de kracht, die elk lid op zijn wijze oefent, deze groei des lichaams, om zichzelf op te bouwen in liefde.” Ik zag dat sommige mensen zich verzetten om geënt te worden op de olijfboom. Deze mensen werden verworpen. “Waarom verzetten deze mensen zich om op de olijfboom te worden geënt?”, vroeg ik aan de Heer. “Zij hebben gefaald om te onderscheiden en om te begrijpen hoe Ik werk temidden van Mijn Lichaam, Mijn Kerk, op dit moment”, antwoordde de Heer. “Ik breng Mijn kinderen terug in gemeenschap en eenheid met elkaar. Sommigen verzetten zich hiertegen uit angst: angst om weer pijn te worden gedaan door hun broeders en zusters; angst voor en wantrouwen tegen denominaties en geestelijk leiderschap. Zij hebben twijfel en ongeloof in hun harten. Zij hebben zichzelf onnuttig gemaakt; omdat hun angst en hun ongeloof hun harten verhard heeft” Romeinen 11: 21 “ Want indien God de natuurlijke takken niet gespaard heeft, Hij zal ook u niet sparen.” Toen het visioen eindigde, was er nog steeds een oneindige massa mensen die vast werd verbonden aan de olijfboom. In Hem, Hollie L. Moody e-mail: hlmoody61@aol.com vertaling door Anita Oremans bron: www. davidstabernakel.nl © Het overnemen van artikelen en woorden voor publicatie en/of distributie is toegestaan, mits deze in het geheel worden overgenomen en de juiste bronvermelding wordt vernoemd. |